Wzorzec FCI nr 148 /09.05.2001/ Niemcy
Kraj pochodzenia rasy: Niemcy
Data opublikowania obowiązującego oryginału wzorca: 13.03.2001
Użytkowanie: pies myśliwski do pracy pod i nad ziemią
Klasyfikacja FCI:
Grupa 4 Jamniki
Podlega próbom pracy
Krótki zarys historyczny:
Jamnik znany jest od średniowiecza. Te psy pochodzą od psów gończych i nadają się na polowania do pracy pod ziemią. Z tych krótkonożnych psów ukształtował się jamnik, uznawany za jedną z najbardziej wszechstronnie użytkową rasę psów myśliwskich. Odznacza się on doskonałymi osiągnięciami także w pracy nad ziemią. W czasie polowania głosi znalezioną zwierzynę, także dobrze płoszy i pracuje na sfarbowanym tropie.
Najstarszym klubem jamnika nie jest jednak Klub Niemiecki, istniejący od 1888 roku, a angielski, powstały w 1881 roku. Jamnik hodowany jest od dziesiątków lat w trzech różnych wielkościach (jamniki standardowe, miniaturowe i królicze) i w trzech różnych odmianach włosa (jamniki krótkowłose, szorstkowłose i długowłose).
Ogólne wrażenie:
Pies niski, krótkonożny o wydłużonej ale zwartej sylwetce, mocnej muskulaturze, głowa noszona śmiało o inteligentnym wyrazie. Typowe dla płci wrażenie ogólne. Mimo krótkich w stosunku do długości tułowia kończyn bardzo ruchliwy i zwinny.
Ważne proporcje:
Przy zachowaniu odległości od ziemi około jednej trzeciej wysokości w kłębie długość tułowia powinna znajdować się w stosunku proporcjonalnym do wysokości w kłębie, tzn. około 1 do 1,7-1,8.
Zachowanie/charakter:
Charakter przyjazny, ani lękliwy ani agresywny, o zrównoważonym temperamencie. Pies myśliwski o wrodzonej pasji, wytrzymały, zwinny i o doskonałym węchu.
Głowa:
Wydłużona, widziana z góry i boku zwęża się równomiernie do końca nosa, ale nie szpiczasta. Łuki nadoczodołowe wyraźnie zaznaczone. Chrząstka nosowa i koniec nosa długi i wąski.
Mózgowioczaszka:
Czaszka:
raczej płasko wysklepiona, przechodząca stopniowo w lekko wysklepiony grzbiet nosa.
Stop:
nieznaczna krawędź czołowa.
Trzewioczaszka:
Nozdrza:
dobrze rozwarte
Kufa:
długa, dostatecznie szeroka i mocna. Dająca się szeroko rozwierać, rozcięta aż po linię oczu.
Żuchwa/uzębienie:
silna żuchwa i szczęki. Zgryz nożycowy, regularny i bardzo przylegający (zwarty). Idealne jest kompletne uzębienie - 42 zęby zgodnie ze wzorem zębowym, kły mocne, ściśle zachodzące na siebie.
Fafle:
ściśle przylegające, dobrze osłaniające szczękę.
Oczy:
średniej wielkości, owalne, osadzone na bokach głowy, o wyrazistym, czujnym ale przyjacielskim i nie ostrym wyrazie. Lśniące, barwa od ciemnoczerwono brunatnej aż do czarno brunatnej, niezależna od umaszczenia psa. Oczy szkliste, rybie lub perłowe u psów marmurkowych nie są pożądane, ale tolerowane.
Uszy:
osadzone wysoko, trzymane niezbyt do przodu, umiarkowanie duże ale nie za długie, zaokrąglone, ruchliwe, Przedni brzeg ucha przylegający ściśle do policzka.
Szyja
Dość długa, muskularna; sucha bez podgardla; łagodnie wygięta w karku, noszona swobodnie i wysoko.
Tułów
Linia górna:
przechodząca harmonijnie od karku do lekko opadającego zadu.
Kłąb:
zaznaczony
Grzbiet:
kłąb wysoki; w okolicy kręgów piersiowych linia grzbietu prosta lub lekko wysklepiona w partii lędźwiowej. Mocny i dobrze umięśniony.
Lędźwia:
dobrze umięśnione, długie.
Zad:
okrągły i dość długi, lekko opadający.
Pierś:
mostek dobrze zaznaczony i tak silnie wysunięty do przodu, aby tworzyły się wgłębienia po obu jego stronach. Klatka piersiowa widziana od przodu - owalna, widziana z góry i z boku - pojemna, zapewniająca dostatecznie dużo miejsca dla serca i płuc, żebra zachodzą daleko do tyłu. Przy właściwej długości i ukątowaniu łopatki i ramienia kończyna przednia, widziana z boku, zakrywa najgłębszy punkt linii piersi.
Dolna linia i brzuch:
lekko podciągnięty.
Ogon
Osadzony nie za wysoko, noszony na wysokości przedłużenia linii grzbietu. Na 1/3 końcowego odcinka dopuszcza się lekkie wygięcie.
Kończyny
Kończyna przednia:
Ogólnie:
silnie umięśniona, dobrze kątowana; widziana z przodu - kończyna sucha, prosto ustawiona o mocnej kości i prostych skierowanych do przodu łapach.
Łopatka:
umięśniona, długa, ukośnie ustawiona, ściśle przylegająca do klatki piersiowej.
Ramię:
tej samej długości co łopatka, ustawione do niej pod kątem prostym, o mocnej kości i dobrze umięśnione, przylegające ściśle do żeber, swobodne w ruchu.
Łokieć:
ani zbyt ściśle przylegające ani odstające.
Przedramię:
krótkie, jednak dostatecznie długie, aby odległość od ziemi w stosunku do klatki piersiowej psa wynosiła ok. 1/3 wysokości psa mierzonej w kłębie. Możliwie proste.
Stawy nadgarstkowe:
ustawione w stosunku do siebie trochę bliżej niż stawy barkowe.
Śródręcze:
widziane z boku nie może być ustawione ani skośnie ani bardzo wychylone do przodu.
Łapy przednie:
palce ściśle przylegające, dobrze wysklepione, z mocnymi, mogącymi stawić opór, elastycznymi opuszkami i krótkimi, mocnymi pazurami. Piąty palec nie spełnia żadnej funkcji, jednak nie można go usuwać.
Kończyna tylna
Ogólnie:
dobrze umięśniona, proporcjonalna do kończyny przedniej. Staw kolanowy i skokowy dobrze katowany, ustawienie nóg równoległe, ani zbyt wąskie ani zbyt szerokie.
Udo:
długie i dobrze umięśnione.
Staw kolanowy:
szeroki i mocny z zaznaczonym kątowaniem.
Podudzie:
krótkie, kości podudzia ustawione pod kątem prostym w stosunku do kości uda, dobrze umięśnione.
Staw skokowy:
mocny z silnie zaznaczoną piętą.
Śródstopie:
stosunkowo długie, ruchome w stosunku do podudzia, lekko wygięte do przodu.
Łapa tylna:
cztery palce zwarte i dobrze wysklepione. Wsparta całkowicie na mocnych opuszkach palcowych.
Chody
Ruch winien być płynny, z dużym rozmachem i sprężysty, o dużym wykroku, z mocnym impetem. Ogon powinien stanowić w ruchu harmonijne przedłużenie linii grzbietu, lekko opadający. Kończyny przednie i tylne w ruchu stawiane równolegle.
Skóra
Ściśle przylegająca.
Owłosienie
Włos krótki
Sierść:
krótka, gęsta, lśniąca, gładko przylegająca, mocna i twarda, pies nie powinien mieć nigdzie miejsc nie owłosionych. Ogon cienki, pokryty cały włosem, ale nie zbyt obficie. Trochę dłuższy szczeciniasty włos na stronie spodniej ogona nie jest wadą.
Umaszczenie
a) jednobarwne:
rude, rudo-żółte, żółte, z czarnym nalotem lub bez. Preferowane są kolory czyste i kolor rudy jest cenniejszy niż rudo-żółty i żółty. Także psy z silnym nalotem czarnym należy uważać za jednobarwne. Niewielkie białe znaczenia jako pojedyńcze plamki są dopuszczalne, ale niepożądane. Nos i pazury czarne. Brązowe również dopuszczalne, ale niepożądane.
b) dwubarwne:
czarne lub czekoladowe z rdzawo-brązowym lub żółtym podpalaniem nad oczami, na bokach kufy i na dolnej wardze, na wewnętrznej krawędzi uszu, na przedpiersiu, na kończynach, przy odbycie i jednej trzeciej do połowy spodniej strony długości ogona. Nos i pazury u czarnych psów - czarne, u czekoladowych - brązowe. Białe znaczenie nie są pożądane, ale małe pojedyńcze plamki nie dyskwalifikują. Za mocno rozlane podpalanie jest niepożądane.
c) łaciate (marmurkowe-tygrysie, pręgowane):
tło zawsze ciemniejsze (czarne, rude lub szare). Pożądane są nieregularne szare ale także beżowe plamy (niepożądane duże łaty). Nie może przeważać ani ciemny ani jasny kolor. Jamniki pręgowane mają na rudym lub żółtym tle ciemne pręgi. Nos i pazury jak u jamników jedno- i dwubarwnych.
Włos szorstki
Sierść:
za wyjątkiem kufy, brwi i uszu gęsty włos szorstki z podszerstkiem przylegający na całym ciele. Na kufie wyraźna broda
z włosów. Krzaczaste brwi. Na uszach owłosienie krótsze niż na całym ciele, prawie gładkie. Ogon dobrze i równomiernie pokryty włosem ściśle przylegającym.
Umaszczenie:
przeważnie od jasno- do ciemnodziczego, również koloru suchych liści. Ponadto umaszczenia opisane w a) do c) dla jamnika krótkowłosego.
Włos długi
Sierść:
włos prosty, lśniący z podszerstkiem, przylegający do ciała, na szyi i na brzuchu dłuższy, zwisający na uszach, na kończynach znacznie dłuższe włosy ( pióra ) , najdłuższe po stronie spodniej ogona i tam tworzy pełną chorągiew.
Umaszczenie:
jak dla jamnika krótkowłosego w punktach od (a) do (c).
Wielkość i masa ciała
Jamnik standardowy: obwód klatki piersiowej powyżej 35 cm, górna granica wagi masy ciała ok. 9 kg.
Jamnik miniaturowy: obwód klatki piersiowej powyżej 30 cm do 35 cm, mierzonej w wieku co najmniej 15 miesięcy.
Jamnik króliczy: obwód klatki piersiowej do 30 cm, mierzonej w wieku co najmniej 15 miesięcy.
Wady
Każde odstępstwa od wymienionych punktów należy traktować jako wady, której ocena powinna być proporcjonalna do stopnia odstępstwa od podanych tu norm.
M3 nie są brane pod uwagę. Brak dwóch PM 1 (przedtrzonowce 1) nie należy traktować jako wadę.
Brak PM 2 należy uważać za wadę, jeżeli poza M3 nie brakuje dalszych zębów. Również np. zgryz cęgowy jest uznawany za wadę.
Ciężkie wady
- cherlawe, wysokonożne, ciągnące ciało po ziemi osobniki
- inne wady uzębienia opisane jako wady lub wady dyskwalifikujące.
- porcelanowe oczy u innych psów niż marmurkowe.
- szpiczaste uszy, bardzo pofałdowane.
- tułów zawieszony pomiędzy łopatkami.
- grzbiet karpiowaty lub łękowaty
- słabe lędźwia
- silnie przebudowany zad ( zad wyżej niż kłąb )
- słabo rozwinięta klatka piersiowa
- podciągnięta linia brzucha jak u charta
- słabe kątowanie kończyn tylnych i przednich
- wąskie, słabo umięśnione kończyny tylne
- postawa krowia lub beczkowata
- łapy wykręcone do wewnątrz lub za bardzo na zewnątrz
- rozstawione palce
- ociężały , nieporadny kaczy chód.
Owłosienie
Jamnik krótkowłosy
- delikatny, rzadki włos; łysiny na uszach ( ucho skórzaste ), także w innych miejscach.
- zbyt gruby, długi włos.
- szczeciniasty włos na ogonie
- ogon nieowłosiony na całej długości lub miejscami.
Jamnik szorstkowłosy
- włos miękki, bez względu na to czy jest on długi czy krótki.
- długi i zmierzchwiony włos rosnący we wszystkich kierunkach.
- włos lokowaty, falujący
- miękki włos na głowie.
- pióro na ogonie.
- brak brody.
- brak podszerstka.
- włos krótki.
Jamnik długowłosy
- włos jednakowej długości na całym ciele.
- włos pofalowany lub kręcony na całym ciele.
- brak chorągwi.
- brak długich włosów na uszach.
- włos krótki.
- wyraźny przedziałek na grzbiecie.
- zbyt długie włosy między palcami.
Wady dyskwalifikujące
- charakter tchórzliwy lub agresywny.
- przodozgryz, tyłozgryz, zgryz krzyżowy.
- źle ustawione kły żuchwy.
- brak jednego lub więcej kłów lub siekaczy.
- brak innych przedtrzonowców lub trzonowców. (wyjątek - wymienione jako wady tzn. 2xP1 wzg. 2xP2, nie uwzględniając M3.)
- skrócona klatka piersiowa.
- wszelkie wady ogona.
- bardzo luźne łopatki.
- koziniec stawów nadgarstkowych.
- umaszczenie czarne bez podpalania, umaszczenie białe z lub bez podpalania. Inne umaszczenia nie wymienione w punkcie "umaszczenia".
Uwaga: Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, znajdujące się w worku mosznowym.
Kraj pochodzenia rasy: Niemcy
Data opublikowania obowiązującego oryginału wzorca: 13.03.2001
Użytkowanie: pies myśliwski do pracy pod i nad ziemią
Klasyfikacja FCI:
Grupa 4 Jamniki
Podlega próbom pracy
Krótki zarys historyczny:
Jamnik znany jest od średniowiecza. Te psy pochodzą od psów gończych i nadają się na polowania do pracy pod ziemią. Z tych krótkonożnych psów ukształtował się jamnik, uznawany za jedną z najbardziej wszechstronnie użytkową rasę psów myśliwskich. Odznacza się on doskonałymi osiągnięciami także w pracy nad ziemią. W czasie polowania głosi znalezioną zwierzynę, także dobrze płoszy i pracuje na sfarbowanym tropie.
Najstarszym klubem jamnika nie jest jednak Klub Niemiecki, istniejący od 1888 roku, a angielski, powstały w 1881 roku. Jamnik hodowany jest od dziesiątków lat w trzech różnych wielkościach (jamniki standardowe, miniaturowe i królicze) i w trzech różnych odmianach włosa (jamniki krótkowłose, szorstkowłose i długowłose).
Ogólne wrażenie:
Pies niski, krótkonożny o wydłużonej ale zwartej sylwetce, mocnej muskulaturze, głowa noszona śmiało o inteligentnym wyrazie. Typowe dla płci wrażenie ogólne. Mimo krótkich w stosunku do długości tułowia kończyn bardzo ruchliwy i zwinny.
Ważne proporcje:
Przy zachowaniu odległości od ziemi około jednej trzeciej wysokości w kłębie długość tułowia powinna znajdować się w stosunku proporcjonalnym do wysokości w kłębie, tzn. około 1 do 1,7-1,8.
Zachowanie/charakter:
Charakter przyjazny, ani lękliwy ani agresywny, o zrównoważonym temperamencie. Pies myśliwski o wrodzonej pasji, wytrzymały, zwinny i o doskonałym węchu.
Głowa:
Wydłużona, widziana z góry i boku zwęża się równomiernie do końca nosa, ale nie szpiczasta. Łuki nadoczodołowe wyraźnie zaznaczone. Chrząstka nosowa i koniec nosa długi i wąski.
Mózgowioczaszka:
Czaszka:
raczej płasko wysklepiona, przechodząca stopniowo w lekko wysklepiony grzbiet nosa.
Stop:
nieznaczna krawędź czołowa.
Trzewioczaszka:
Nozdrza:
dobrze rozwarte
Kufa:
długa, dostatecznie szeroka i mocna. Dająca się szeroko rozwierać, rozcięta aż po linię oczu.
Żuchwa/uzębienie:
silna żuchwa i szczęki. Zgryz nożycowy, regularny i bardzo przylegający (zwarty). Idealne jest kompletne uzębienie - 42 zęby zgodnie ze wzorem zębowym, kły mocne, ściśle zachodzące na siebie.
Fafle:
ściśle przylegające, dobrze osłaniające szczękę.
Oczy:
średniej wielkości, owalne, osadzone na bokach głowy, o wyrazistym, czujnym ale przyjacielskim i nie ostrym wyrazie. Lśniące, barwa od ciemnoczerwono brunatnej aż do czarno brunatnej, niezależna od umaszczenia psa. Oczy szkliste, rybie lub perłowe u psów marmurkowych nie są pożądane, ale tolerowane.
Uszy:
osadzone wysoko, trzymane niezbyt do przodu, umiarkowanie duże ale nie za długie, zaokrąglone, ruchliwe, Przedni brzeg ucha przylegający ściśle do policzka.
Szyja
Dość długa, muskularna; sucha bez podgardla; łagodnie wygięta w karku, noszona swobodnie i wysoko.
Tułów
Linia górna:
przechodząca harmonijnie od karku do lekko opadającego zadu.
Kłąb:
zaznaczony
Grzbiet:
kłąb wysoki; w okolicy kręgów piersiowych linia grzbietu prosta lub lekko wysklepiona w partii lędźwiowej. Mocny i dobrze umięśniony.
Lędźwia:
dobrze umięśnione, długie.
Zad:
okrągły i dość długi, lekko opadający.
Pierś:
mostek dobrze zaznaczony i tak silnie wysunięty do przodu, aby tworzyły się wgłębienia po obu jego stronach. Klatka piersiowa widziana od przodu - owalna, widziana z góry i z boku - pojemna, zapewniająca dostatecznie dużo miejsca dla serca i płuc, żebra zachodzą daleko do tyłu. Przy właściwej długości i ukątowaniu łopatki i ramienia kończyna przednia, widziana z boku, zakrywa najgłębszy punkt linii piersi.
Dolna linia i brzuch:
lekko podciągnięty.
Ogon
Osadzony nie za wysoko, noszony na wysokości przedłużenia linii grzbietu. Na 1/3 końcowego odcinka dopuszcza się lekkie wygięcie.
Kończyny
Kończyna przednia:
Ogólnie:
silnie umięśniona, dobrze kątowana; widziana z przodu - kończyna sucha, prosto ustawiona o mocnej kości i prostych skierowanych do przodu łapach.
Łopatka:
umięśniona, długa, ukośnie ustawiona, ściśle przylegająca do klatki piersiowej.
Ramię:
tej samej długości co łopatka, ustawione do niej pod kątem prostym, o mocnej kości i dobrze umięśnione, przylegające ściśle do żeber, swobodne w ruchu.
Łokieć:
ani zbyt ściśle przylegające ani odstające.
Przedramię:
krótkie, jednak dostatecznie długie, aby odległość od ziemi w stosunku do klatki piersiowej psa wynosiła ok. 1/3 wysokości psa mierzonej w kłębie. Możliwie proste.
Stawy nadgarstkowe:
ustawione w stosunku do siebie trochę bliżej niż stawy barkowe.
Śródręcze:
widziane z boku nie może być ustawione ani skośnie ani bardzo wychylone do przodu.
Łapy przednie:
palce ściśle przylegające, dobrze wysklepione, z mocnymi, mogącymi stawić opór, elastycznymi opuszkami i krótkimi, mocnymi pazurami. Piąty palec nie spełnia żadnej funkcji, jednak nie można go usuwać.
Kończyna tylna
Ogólnie:
dobrze umięśniona, proporcjonalna do kończyny przedniej. Staw kolanowy i skokowy dobrze katowany, ustawienie nóg równoległe, ani zbyt wąskie ani zbyt szerokie.
Udo:
długie i dobrze umięśnione.
Staw kolanowy:
szeroki i mocny z zaznaczonym kątowaniem.
Podudzie:
krótkie, kości podudzia ustawione pod kątem prostym w stosunku do kości uda, dobrze umięśnione.
Staw skokowy:
mocny z silnie zaznaczoną piętą.
Śródstopie:
stosunkowo długie, ruchome w stosunku do podudzia, lekko wygięte do przodu.
Łapa tylna:
cztery palce zwarte i dobrze wysklepione. Wsparta całkowicie na mocnych opuszkach palcowych.
Chody
Ruch winien być płynny, z dużym rozmachem i sprężysty, o dużym wykroku, z mocnym impetem. Ogon powinien stanowić w ruchu harmonijne przedłużenie linii grzbietu, lekko opadający. Kończyny przednie i tylne w ruchu stawiane równolegle.
Skóra
Ściśle przylegająca.
Owłosienie
Włos krótki
Sierść:
krótka, gęsta, lśniąca, gładko przylegająca, mocna i twarda, pies nie powinien mieć nigdzie miejsc nie owłosionych. Ogon cienki, pokryty cały włosem, ale nie zbyt obficie. Trochę dłuższy szczeciniasty włos na stronie spodniej ogona nie jest wadą.
Umaszczenie
a) jednobarwne:
rude, rudo-żółte, żółte, z czarnym nalotem lub bez. Preferowane są kolory czyste i kolor rudy jest cenniejszy niż rudo-żółty i żółty. Także psy z silnym nalotem czarnym należy uważać za jednobarwne. Niewielkie białe znaczenia jako pojedyńcze plamki są dopuszczalne, ale niepożądane. Nos i pazury czarne. Brązowe również dopuszczalne, ale niepożądane.
b) dwubarwne:
czarne lub czekoladowe z rdzawo-brązowym lub żółtym podpalaniem nad oczami, na bokach kufy i na dolnej wardze, na wewnętrznej krawędzi uszu, na przedpiersiu, na kończynach, przy odbycie i jednej trzeciej do połowy spodniej strony długości ogona. Nos i pazury u czarnych psów - czarne, u czekoladowych - brązowe. Białe znaczenie nie są pożądane, ale małe pojedyńcze plamki nie dyskwalifikują. Za mocno rozlane podpalanie jest niepożądane.
c) łaciate (marmurkowe-tygrysie, pręgowane):
tło zawsze ciemniejsze (czarne, rude lub szare). Pożądane są nieregularne szare ale także beżowe plamy (niepożądane duże łaty). Nie może przeważać ani ciemny ani jasny kolor. Jamniki pręgowane mają na rudym lub żółtym tle ciemne pręgi. Nos i pazury jak u jamników jedno- i dwubarwnych.
Włos szorstki
Sierść:
za wyjątkiem kufy, brwi i uszu gęsty włos szorstki z podszerstkiem przylegający na całym ciele. Na kufie wyraźna broda
z włosów. Krzaczaste brwi. Na uszach owłosienie krótsze niż na całym ciele, prawie gładkie. Ogon dobrze i równomiernie pokryty włosem ściśle przylegającym.
Umaszczenie:
przeważnie od jasno- do ciemnodziczego, również koloru suchych liści. Ponadto umaszczenia opisane w a) do c) dla jamnika krótkowłosego.
Włos długi
Sierść:
włos prosty, lśniący z podszerstkiem, przylegający do ciała, na szyi i na brzuchu dłuższy, zwisający na uszach, na kończynach znacznie dłuższe włosy ( pióra ) , najdłuższe po stronie spodniej ogona i tam tworzy pełną chorągiew.
Umaszczenie:
jak dla jamnika krótkowłosego w punktach od (a) do (c).
Wielkość i masa ciała
Jamnik standardowy: obwód klatki piersiowej powyżej 35 cm, górna granica wagi masy ciała ok. 9 kg.
Jamnik miniaturowy: obwód klatki piersiowej powyżej 30 cm do 35 cm, mierzonej w wieku co najmniej 15 miesięcy.
Jamnik króliczy: obwód klatki piersiowej do 30 cm, mierzonej w wieku co najmniej 15 miesięcy.
Wady
Każde odstępstwa od wymienionych punktów należy traktować jako wady, której ocena powinna być proporcjonalna do stopnia odstępstwa od podanych tu norm.
M3 nie są brane pod uwagę. Brak dwóch PM 1 (przedtrzonowce 1) nie należy traktować jako wadę.
Brak PM 2 należy uważać za wadę, jeżeli poza M3 nie brakuje dalszych zębów. Również np. zgryz cęgowy jest uznawany za wadę.
Ciężkie wady
- cherlawe, wysokonożne, ciągnące ciało po ziemi osobniki
- inne wady uzębienia opisane jako wady lub wady dyskwalifikujące.
- porcelanowe oczy u innych psów niż marmurkowe.
- szpiczaste uszy, bardzo pofałdowane.
- tułów zawieszony pomiędzy łopatkami.
- grzbiet karpiowaty lub łękowaty
- słabe lędźwia
- silnie przebudowany zad ( zad wyżej niż kłąb )
- słabo rozwinięta klatka piersiowa
- podciągnięta linia brzucha jak u charta
- słabe kątowanie kończyn tylnych i przednich
- wąskie, słabo umięśnione kończyny tylne
- postawa krowia lub beczkowata
- łapy wykręcone do wewnątrz lub za bardzo na zewnątrz
- rozstawione palce
- ociężały , nieporadny kaczy chód.
Owłosienie
Jamnik krótkowłosy
- delikatny, rzadki włos; łysiny na uszach ( ucho skórzaste ), także w innych miejscach.
- zbyt gruby, długi włos.
- szczeciniasty włos na ogonie
- ogon nieowłosiony na całej długości lub miejscami.
Jamnik szorstkowłosy
- włos miękki, bez względu na to czy jest on długi czy krótki.
- długi i zmierzchwiony włos rosnący we wszystkich kierunkach.
- włos lokowaty, falujący
- miękki włos na głowie.
- pióro na ogonie.
- brak brody.
- brak podszerstka.
- włos krótki.
Jamnik długowłosy
- włos jednakowej długości na całym ciele.
- włos pofalowany lub kręcony na całym ciele.
- brak chorągwi.
- brak długich włosów na uszach.
- włos krótki.
- wyraźny przedziałek na grzbiecie.
- zbyt długie włosy między palcami.
Wady dyskwalifikujące
- charakter tchórzliwy lub agresywny.
- przodozgryz, tyłozgryz, zgryz krzyżowy.
- źle ustawione kły żuchwy.
- brak jednego lub więcej kłów lub siekaczy.
- brak innych przedtrzonowców lub trzonowców. (wyjątek - wymienione jako wady tzn. 2xP1 wzg. 2xP2, nie uwzględniając M3.)
- skrócona klatka piersiowa.
- wszelkie wady ogona.
- bardzo luźne łopatki.
- koziniec stawów nadgarstkowych.
- umaszczenie czarne bez podpalania, umaszczenie białe z lub bez podpalania. Inne umaszczenia nie wymienione w punkcie "umaszczenia".
Uwaga: Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra, znajdujące się w worku mosznowym.
